Uitgekeken? Een blik op de buis met Willem Pekelder, tv-recensent van Trouw


Nederlanders brengen jaar in jaar uit meer tijd voor de televisie door. We behoren weliswaar niet tot de wereldtop, maar alsnog zaten we vorig jaar gemiddeld drie uur en vijftien minuten per dag aan de buis gekluisterd. Dit cijfer is des te verbazingwekkender in het licht van het hedendaagse televisieaanbod. Veel zendtijd wordt gevuld met hergebruik van voorspelbare en in de regel weinig inspirerende formats. Entertainment, dat niet zelden even plat is als de toestellen waarop het wordt uitgezonden, heeft de overhand en verovert steeds meer terrein op de publieke netten. Inhoudelijke, commercieel onaantrekkelijke programma’s worden verdrongen naar tijdstippen buiten prime time. Dit alles roept de vraag op wat de televisie nu eigenlijk doet met ons al mensen. Wat zegt ons kijkgedrag over de cultuur waarin wij leven? Hoe moet het Nederlandse televisieaanbod worden gewaardeerd? Beantwoordt het medium nog wel aan het doel waarvoor het ooit was bedoeld?

Tijdens dit HillegondaDebat dachten we na over het apparaat dat in vrijwel geen enkele huiskamer ontbreekt. Spreker tijdens de avond was Willem Pekelder (Rotterdam, 1959), tv-recensent van Trouw. Sinds 2002 schrijft hij interviews, analyses en reportages voor ondermeer Volkskrant, Trouw, VPRO Gids en De Groene Amsterdammer, waarvan een bundeling is gepubliceerd als De menselijk maat. Voor 2002 werkte Pekelder voor het Algemeen Dagblad, de Haagsche Courant en Rotterdams Nieuwsblad. Met zijn bedrijf P-Productions vestigde hij zich als zelfstandig journalist met als specialismen omroep, levensbeschouwing en religie.

Voor de pauze werd Pekelder geïnterviewd door Joost Hengstmengel.

De muzikale intermezzo's tijdens de avond werden verzorgd door de harpiste Joukeline Sizoo (1988). Zij speelde Andante uit vioolsonate No. 2 (in een bewerking voor harp van Marcel Grandjany) van J.S. Bach en Scherzetto van Jacques Ibert.